قانون پارکینسون و کاربردهای آن در مدیریت (۱)

قانون پارکینسون و کاربردهای آن در مدیریت
#نکته‌های_مدیریتی

✍️دکتر مهدی مهرابی

پارکینسون نام یک قانون مهم در روانشناسی و مدیریت است که می گوید: معمولا افراد تمایل دارند
کاری که به آن‌هامحول شده را تا پایان زمانی که برای انجام آن تعیین شده، به تعویق اندازند .
🔹شما ممکن است پارکینسون را بیشتر به عنوان یک بیماری به خصوص ویژه سالمندان بشناسید
اما جالب است بدانید بین «قانون پارکینسون» و «بیماری پارکینسون» هیچ ارتباطی وجود ندارد،
اگر چه هر دوی این‌ها به افتخار کاشفشان نام گذاری شده‌اند.
🔸قانون پارکینسون در سال ۱۹۸۵،توسط نویسنده و تاریخ نگار انگلیسی، نورتکوت پارکینسون در قالب یک کتاب طنز در توصیف رفتار انسان معرفی گردید، چکیده نظریه او چنین بود:کارها تا وقتی ادامه پیدا می کند که برای انجام آن زمان در نظر گرفته باشند.
به تعبیر دیگر:اگر برای انجام کاری یک هفته وقت لازم باشد و به شما برای انجام آن ، دو هفته وقت بدهند
شما به اندازه دو هفته برای آن عمل وقت صرف می کنید یعنی شما کار را در پایان آن دو هفته به اتمام می رسانید،اگر چه یک هفته کافی بود.
بسیاری از شما احتمالا موقعیت‌هایی شبیه موارد زیر را تجربه کرده‌اید:
▫️– شما برای به پایان رساندن پروژه دو ماه فرصت داشتید؛ اما فقط چند هفته قبل از پایان مهلت پروژه، کار خود را با جدیت تمام شروع کردید و در لحظه آخر آن را به مدیر خود تحویل دادید.
▫️– شما کل مدت ترم دانشگاه را زمان داشتید که مقاله خودتان را بنویسید؛ اما چهار روز مانده به تحویل مقاله شروع به نوشتن آن کردید و در آخرین لحظه تحویل دادید.
▫️شما برای مطالعه درس هایتان، یک ترم وقت داشته اید ولی یکی -دوهفته به امتحانات شروع به جمع و جور کردن جزوه ومطالعه می کنید
قانون پارکینسون همواره به شکلی حیرت انگیز صحیح بوده است.
🔹قانون پارکیسنون چند جلوه دیگر هم دارد که از جمله می توان به این موارد اشاره نمود:
-هرچقدر درآمد فرد یا بودجه سازمان بیشتر شود، مخارج وهزینه ها بالا می رود بدون اینکه بهبودی در وضعیت فرد و سازمان به وجود بیاید.
– هر چه تعداد کارمندان در یک نظام بوروکراسی افزایش یابد، میزان کارآیی سازمان بهبود پیدا نمی کند.

سه معادله قانون پارکینسون:
وقت بیشتر = اتلاف بیش تر
کارمند بیش تر= بیکاری بیش تر
دخل بیش تر = خرج بیش تر

🔹اما برای پیشگیری از این رویه غلط راه حل‌هایی وجود دارد که در بخش بعدی به آن خواهیم پرداخت.