یک هیئت، به دنبال یک نامه! / مصاحبه
یک هیئت، به دنبال یک نامه!
مصاحبه اختصاصی تابان با مهدی یحیایی رئیس هیئت پینگ پنگ گراش
دبیر ورزشی: پینگ پنگ گراش در سال های اخیر پیشرفت چشمگیری داشته تا حدی که موفقیت های آن بخش زیادی از خبرهای ورزشی شهرستان در بر گرفته. مهدی یحیایی رئیس هیات پینگ پنگ دریک مصاحبه اختصاصی با تابان گراش به سوالات ما در حوزه معرفی این رشته، جایگاه پینگپنگ گراش در کشور، برنامه ها و مشکلات پاسخ می دهد.
تابان: لطفاً در ابتدا خودتان را معرفی کنید و از سابقه فعالیت خود در این هیئت بفرمایید.
🔸 بنده مهدی یحیی هستم، متولد سال ۱۳۶۲. از سال ۱۴۰۰ به عنوان رئیس هیئت پینگ پنگ گراش مشغول به فعالیت هستم. پیش از آن نیز در بخشها و کمیتههای مختلف هیئت، با دوستان همکاری داشتم. خودم از هفت یا هشت سالگی به صورت حرفهای پینگ پنگ بازی میکردم، چرا که در خانواده پدری این رشته ورزشی رایج بود. مدرک من کارشناسی ارشد مهندسی مخازن نفت است و در شرکت نفت، مشغول به کار هستم.
تابان: شما حدود چهار سال است که ریاست هیئت را بر عهده دارید، لطفاً وضعیت هیئت را در زمان تحویل گرفتن مسئولیت با شرایط کنونی آن مقایسه کنید.
🔸 در ابتدا باید از تمام کسانی که در گذشته برای این هیئت زحمت کشیدهاند، تشکر کنم. هیچ موفقیتی یکشبه اتفاق نمیافتد. همانطور که گفتم، پینگ پنگ گراش حداقل در ۲۰ یا ۳۰ سال اخیر به تدریج رشد کرده است. اگر بخواهم تشبیهی به کار ببرم، این رشته مانند درختی است که از یک نهال کوچک شروع میشود. در ابتدا باید به آن رسیدگی و هرَس کرد تا تنومند شود و ثمر دهد. پینگ پنگ گراش هماکنون به مرحلهای رسیده است که ثمر میدهد و این موفقیتها حاصل تلاشهای بلندمدت است.
🔹در چهار سال اخیر، رکوردهای بسیاری شکسته شده است. ما پیش از این بازیکنی در دسته برتر نوجوانان و جوانان نداشتیم، اما در حال حاضر چندین بازیکن داریم که توانستهاند به این سطح راه پیدا کنند. بازیکنانی مانند محمد سبحان یحیایی و امیرعلی یحیایی چندین بار به دسته برتر راه یافتهاند. همچنین در بخش قهرمانی تا کنون نایب قهرمانی کشور نداشتیم که محمد مهدی سبزواری این مقام را به دست آورد. گراش کلا بازیکن ملی پوش نداشت. الان محمد سبحان یحیایی، به عضویت تیم ملی درآمد و در مسابقات انتخابی تیم ملی نوجوانان سوم شد. قرار بود برای مسابقات ازبکستان اعزام شود که متاسفانه به دلیل مسائل جنگ ۱۲ روزه، اعزام لغو شد.
🔸در زمینه مربیان نیز پیشرفت چشمگیری داشتهایم. تعداد مربیان ما افزایش یافته و در حال حاضر چهار مربی داریم که سه نفر از آنها دارای مدرک بینالمللی هستند. آقایان هادی موغلی، حمید رضا موغلی، حمید جعفری و محمد حسینا مربیان ما هستند که می توانم به جد بگویم از بهترین مربیان ایران هستند. همچنین در زمینه امکانات، در این چهار سال توانستیم با کمک خیرین، صندلیها و سکوهای سالن را تهیه کنیم و نورپردازی سالن نیز بهبود یافته است. با مدیریت مالی، توانستهایم هزینههای اصلی هیئت مانند آب، برق و اجاره سالن را از محل شهریه بازیکنان تأمین کنیم.
تابان: بیشتر موفقیتهای شما در ردههای سنی پایه بوده است. آیا برای رده بزرگسالان نیز برنامهای دارید؟
🔸 مسئله ورزش بزرگسالان فقط مختص گراش نیست، بلکه در کل کشور وجود دارد. در شهرهایی مانند گراش که صنعتی نیستند و شرکتهای بزرگ برای حمایت مالی از ورزش وجود ندارد، بازیکنان بزرگسال با مشکل درآمدزایی مواجه هستند. یک بازیکن ۲۰ تا ۴۰ ساله نمیتواند صرفاً به پینگ پنگ بپردازد؛ او باید به دنبال شغل باشد. برخلاف شهرهای صنعتی مانند خوزستان که شرکتهای بزرگ برای تیمهای ورزشی پول خرج میکنند، در گراش و حتی شیراز چنین امکانی وجود ندارد.
بازیکنان جوان ما که به سطح بزرگسالان میرسند، به دلیل نیاز به درآمد و شغل، به تدریج از ورزش حرفهای فاصله میگیرند. این یک مسئله فرهنگی نیز هست. اکثر بازیکنان ما در دوراهی بین تحصیل و ورزش قرار میگیرند و متاسفانه خانوادهها نیز به تحصیل اهمیت بیشتری میدهند. این باعث میشود که قهرمانان ما نتوانند به مسیر حرفهای خود ادامه دهند، مگر اینکه مانند برخی بازیکنان سطح اول کشور، این ورزش را به عنوان یک شغل حرفهای ببینند که در شرایط فعلی گراش امکانپذیر نیست.
تابان: فعالیتهای شما بیشتر در حوزه آقایان بوده است. آیا در بخش بانوان نیز فعالیتی داشتهاید؟
🔸در حوزه بانوان، ما مشکلاتی داریم که بخش عمدهای از آن به مسائل فرهنگی بازمیگردد. بسیاری از بانوان در سن ۱۶ یا ۱۷ سالگی ازدواج میکنند و تشکیل خانواده میدهند. پس از آن، به دلیل مسئولیتهای خانهداری و بچهداری، نمیتوانند به تمرینات ادامه دهند. ما بازیکنان خوبی در سطح استان داشتیم، اما به دلیل ازدواج و مسائل خانوادگی، از ورزش فاصله گرفتند.
🔹محدودیت دیگری که وجود دارد، نبود مربی خانم است. وقتی برای فعالسازی بخش بانوان مربی از بیرون میآوریم، تعداد بازیکنان به حدی کم است که حتی هزینه رفت و آمد مربی هم تأمین نمیشود. متاسفانه در حال حاضر بخش بانوان ما فعال نیست. این یکی از نقاط ضعف ما است و تلاش کردهایم با راهحلهای مختلف آن را برطرف کنیم، اما این مسئله فرهنگی مانع بزرگی است.
تابان: در خصوص میزبانی مسابقات، با چه مشکلاتی روبرو هستید؟
🔸 ما در سال ۱۴۰۰ میزبانی مسابقات کشوری هوپس را با بیش از ۱۰۰ بازیکن و ۲۰ مربی بر عهده داشتیم. چند بار هم مسابقات استانی و منطقهای برگزار کردیم. اما در یکی دو سال اخیر، هیئت استان و منطقه به ما میزبانی نمیدهد و دلیل آن کوچک بودن سالن است. سالن ما با توجه به استانداردهای فعلی و تعداد بالای بازیکنان، ظرفیت برگزاری مسابقات بزرگ را ندارد. فضای داخلی سالن و یا سرویس بهداشتی به اندازه کافی نیست.
در حال حاضر ۹ میز داریم، اما ظرفیت سالن برای گسترش بیشتر نیست. دو میز جدید نیز در اختیار داریم، اما فضای کافی برای قرار دادن آنها وجود ندارد. ما از پیشنهاد هر فرد یا خیّری که قصد راهاندازی یا ساخت سالن جدیدی در گراش را داشته باشد، استقبال میکنیم و حاضر به همکاری هستیم.
تابان: آیا برای رفع مشکل فضای سالن، برنامهای در دست اقدام دارید؟
🔸 از ابتدای مسئولیتم، طرح توسعه سالن در ذهن من بود. نقشههای آن تهیه و کلنگزنی آن نیز انجام شده است. اگر این طرح اجرا شود، سالن به مساحت حدود ۴۵۰ متر مربع افزایش یافته و امکانات جدیدی مانند سرویس بهداشتی، بوفه و انباری به آن اضافه خواهد شد. با اجرای این طرح، سالن پینگ پنگ گراش به یکی از بهترین سالنهای ایران تبدیل میشود.
با چند خیّر در این خصوص صحبت کردهایم و آنها قول همکاری دادهاند. فرمانداری نیز بودجه برای این کار اختصاص داده بود. اما متاسفانه به دلیل تغییر رئیس اداره ورزش و جوانان، کار ما متوقف شده است. ما برای شروع کار نیاز به یک نامه رسمی از اداره ورزش و جوانان گراش داریم، اما با وجود پیگیریهای مکرر و تأیید استان، اداره ورزش از صدور این نامه به دلایل نامعلوم خودداری میکند. هفت هشت ماه است که ما معطل یک نامه هستیم. به نظر میرسد برخی در گراش نمیخواهند این سالن ساخته شود. این موضوع دلسردی خیرین را به دنبال داشته است. ما به خصوص از دو خیر درخواست کردیم که به ما کمک کنند و یکی از ایشان، گفت که فاکتور مصالح را به اندازه ۱۰۰ میلیون تومان پرداخت خواهد کرد، اما با وجود این همکاری نکردنها، کار متوقف شده است و خیر محترم نیز هزینه را در جای دیگری صرف کرد.
تابان: در خصوص اعزام بازیکنان به مسابقات بینالمللی و هزینههای آن توضیح دهید.
🔸 در مسابقات بینالمللی پینگ پنگ، کمپهای تمرینی مختلفی برگزار میشود که هزینههای بسیار بالایی دارند. یک کمپ تمرینی در کشورهای اروپایی، ممکن است تا ۲۰۰ یا ۳۰۰ میلیون تومان هزینه داشته باشد. با شرکت در این کمپها و کسب پیروزی، بازیکنان امتیاز کسب میکنند و رنکینگ جهانی آنها بالا میرود. بالا بودن رنکینگ برای حضور در مسابقات ملی و بینالمللی حیاتی است، چرا که به تقسیمبندی بهتر جدول مسابقات کمک میکند. این امر باعث میشود که بازیکنان ما تا مراحل پایانی با حریفان بسیار قدرتمند روبهرو نشوند.
این یک نیاز ضروری است و همه بازیکنان مطرح کشور در این کمپها شرکت میکنند. مربی تیم ملی نیز بازیکنی را انتخاب میکند که رنکینگ بالایی داشته باشد تا شانس موفقیت تیم ملی بالاتر برود. ما تلاش میکنیم بازیکنان خود را به این کمپها اعزام کنیم، اما هزینه این سفرها بسیار زیاد است. برای مثال، هزینه یک کمپ در امارات حدود ۱۲۰ میلیون تومان است.
تابان: نقش حامیان مالی و مسئولان را در موفقیتهای اخیر چگونه ارزیابی میکنید؟
🔸 در اینجا باید از آقای دانشور به طور ویژه تشکر کنم. فارغ از عملکرد ایشان در شهرداری و شورای شهر، در بخش ورزشی و کمک به رشتههای مختلف، واقعا تاثیرگذار بودهاند. ایشان به خصوص در اعزام امیرعلی یحیایی به مسابقات بینالمللی اردن، که برای اولین بار در تاریخ پینگ پنگ گراش اتفاق افتاد، به ما کمک کردند. این حمایتها به ثبت رکوردهای جدید در هیئت ما کمک کرده است.
با این حال، به دلیل نبود حمایت مالی پایدار و عدم وجود دید حرفهای در برخی از مسئولان و حامیان، ما در ادامه مسیر با مشکل مواجه هستیم. به عنوان مثال، برخی از مدیران شرکتهای بزرگ در گراش که توانایی مالی بالایی دارند، تمایلی به سرمایهگذاری حرفهای در ورزش نشان نمیدهند و ترجیح میدهند کمکهای کوچک و مقطعی ارائه دهند، در صورتی که میتوانند با یک قرارداد اسپانسری بلندمدت، پیشرفت بزرگی را رقم بزنند.
تابان: وضعیت پینگ پنگ گراش در مقایسه با شهرهای دیگر چگونه است؟
🔸 ما در حال رقابت با شهرهایی مثل لار هستیم. اگرچه دستاوردهای قهرمانی ما از آنها بالاتر است (ما مقامهای دوم و سوم کشور و بازیکن تیم ملی داریم)، اما آنها در زمینه زیرساختها از ما جلوترند. برای مثال، یک واحد لبنیاتی در لار با پینگ پنگ قرارداد اسپانسری بلندمدت بسته و با پرداخت مبلغی ثابت در سال و اهدای جوایز به بازیکنان، از این رشته حمایت میکند. متاسفانه ما در گراش هنوز چنین دید حرفهای را در بخش خصوصی ندیدهایم.
من به رئیس اداره قبلی گفتم این مجمع خیرین ورزشی که به وجود آوردید، باید یک ساز و کار درستی داشته باشد باید اساسنامهای نوشته بشود، اما این کار تا کنون عملی نشده است. چنین مجمعی میتواند به جذب سرمایههای پایدار برای ورزش شهرستان کمک کند.
تابان: شما که در این رشته به عنوان بازیکن، مربی و رئیس هیئت فعالیت کردهاید، چه توصیهای به علاقهمندان دارید؟
🔸 پینگ پنگ، ورزشی سخت است و باید از سنین پایه و پایین شروع شود. نمیتوانید در ۲۰ سالگی شروع کنید و انتظار قهرمانی داشته باشید. برای موفقیت در سطح قهرمانی، باید از سن ۵ یا ۶ سالگی آموزش را آغاز کرد. یادگیری اولیه پینگ پنگ بسیار دشوار و زمانبر است، اما اگر علاقه در بازیکن ایجاد شود، این علاقه تا سن ۵۰ یا ۶۰ سالگی نیز ادامه پیدا میکند.
نکته مهم این است که پینگ پنگ برای تماشا شاید به اندازه فوتبال جذاب نباشد، اما برای کسی که آن را بازی میکند، بسیار هیجانانگیز است.
🔹درخت پینگ پنگ گراش اکنون ثمر داده است، اما اگر به آن رسیدگی نشود، مانند هر درخت دیگری خشک خواهد شد. ما نیازمند حمایت مداوم و مستمر جامعه هستیم. در گراش هنوز به اهمیت ورزش به اندازه سایر زمینه ها توجه نمیشود، در حالی که ورزش میتواند به سلامت جسم و روان جامعه کمک کرده و از آسیبهای اجتماعی جلوگیری کند. ما در حال حرکت به سمت یک دیدگاه حرفهایتر هستیم، اما نیاز به شتاب بیشتری داریم.
