دو بیتی های دلتنگی
چون طلوع نور، برمیگردد او
عاقبت از طور برمیگردد او
عیسوی و موسوی و احمدی
با هزران شور، برمیگردد او
————————–
ای که هستی تو وجود و نفسم
اولین حادثهی هر هوسم
بِشِکن رسم ندیدن، بِشِکن…
تو بیا ، تو، ای تمامی کَسَم
————————–
میکِشم آه در نبودت، آه، آه!
گم شدم من در درونم؛ راه،راه!
عنقریب است غرق در ظلمت شوم
نیمهٔ ماه است؛ کجایی ماه، ماه؟!
-شهرام پورشمسی
-۱۵ شعبان ۱۴۰۴