ده برش از دیدگاه فرهنگی فرماندار به مناسبت روز خبرنگار
ده برش از دیدگاه فرهنگی فرماندار
به مناسبت روز خبرنگار
🌐تابان گراش: در آستانه ۱۷ مرداد، روز خبرنگار، آیین تجلیل از خبرنگاران و رسانههای شهرستان گراش صبح سهشنبه ۱۴ مرداد ۱۴۰۴ با حضور سرپرست فرمانداری یعقوب میرزایی قیری و خبرنگاران و فعالان و پیشکسوتان رسانهای در فرمانداری شهرستان گراش برگزار شد.
▫️ در این جلسهی ۲ ساعته مدیران و خبرنگاران رسانههای: تابان گراش ،هفتبرکه، پندری، گراش نیوز، ناب نیوز، گراشنما، فداغ نیوز، خبرگزاری صدا و سیما حضور داشتند. ابتدا اصحاب رسانه به بیان دغدغهها، انتقادات و پیشنهادهای خود در زمینه رسانه و ارتباط با مسئولان پرداختند.
🔸در پایان، فرماندار دیدگاه های فرهنگی خود را بیان داشتند و تصریح کردند روز اول ورود به گراش میهمان آقای اکبر باقرزاده بوده اند.
انتظار می رود آقای میرزایی دیدگاه ها و برنامه های خود را در زمینه : سرمایه گذاری اقتصادی، توسعه شهری ، کشاورزی، صنعت، راه و ساختمان،محدوده، استقلال و استقرار ادارات ، اشتغال جوانان، معضلات اجتماعی و …با مردم در میان بگذارند.
🎤خلاصه بیانات فرماندار با اصحاب رسانه:
سابقه بیست و پنج ساله گرامیداشت روز خبرنگار برای یک کشور متمدن مثل ایران خیلی کم است در حالی که در بسیاری از کشورها به بیش از صد سال برمی گردد.این امر نشان می دهد که ما به آگاهی و خبر و رسانه کمتر اهمیت می دهیم به نسبت جاهای دیگر
خداوند شب را آفرید برای چی؟ شب نماد تاریکی هست بی خبری هم یک نوع تاریکی است دنیای بی خبری یعنی دنیای تاریکی،در دنیایی که نقد نباشد، آگاهی نباشد، تاریکی حاکم می شود
مدیرانی که نقد پذیر نباشند پس شفافیت ندارند، در دنیای شفافیت کاری به جز حرکت در مسیر علم و دانش اتفاق نمی افتد و این حرکت آفرینی، کار شمارسانه ها ست. اولین ویژگی یک خبرنگار و یک رسانه خصوصا در فضایی که سوابق رسانه ای زیادی نداریم، شجاعت است. یک ویژگی بارزبرای خبرنگار برای رسانه این است که بتواند حقیقت ها را بگوید، واقعیت های تلخ را انعکاس دهد گفتن حقیقت در دنیایی که واقعیت های بد و تلخ حرف اول را می زنند ، بسیار سخت است
جامعه ای که متناسب با ظرفیت هایش پیشرفت نکرده ، قطعا جای رسانه خیلی خالی بوده است به واسطه برخی محدودیت ها، پیشنهادات سازنده نتوانسته است ارائه بدهد لذا ما به این نقطه رسیدیم، نقطه ای که شاید جبرانش خیلی سخت باشد
ما در این مدت دیدارهای داشتیم با گروه های مختلف که به نوعی نماینده کل شهرستان هستند. جامعه روشنفکری، جامعه ورزش یا مطالبه گر و… اینها یک جمله دردناک می گفتند و آن اینکه : «در این شهرستان ما در محاصره فکری هستیم»
یا فعالین سیاسی- اجتماعی و فرهنگی آمدند که بعضا مسئولیت هم دارند و می گفتند که «در اینجا خیلی قرص اعصاب و روان مصرف می کنیم که ناشی از فضای بسته فکری است.» خب وقتی ما نتوانیم در جامعه نشاط ایجاد کنیم ، نتیجه اش همین می شود
البته نمی خواهیم خارج از چارچوب ها و هنجارهای پذیرفته شده ای که قانون تعیین کرده، قدم برداریم ، می خواهیم هم ردیف و همسان با کشور و شهرهای همجوار باشیم. نباید شهروند گراشی یا یک خانم های گراشی احساس محدودیت بکنند.
اصلا این فضا، فضای نشاط انگیزی نیست ما نیاز به نشاط داریم چهره های همین جمع خودمون را ببینید. سرجمع کمتر چهره خیلی بشاشی را ملاحظه می کنیم
نشاط در جامعه، بستر توسعه است همه جای دنیا روی نشاط خیلی کار می کنند ولی ما خیلی کم کار می کنیم یا اصلا کار نمی کنیم یا اگر هم کسی بخواد کار کند جلوش را می گیرند چه مفهوم و معنایی داره که فضای نشاط رو ما محدود کنیم؟
ما یک شهر ولایت مدار هستیم. ابتدای ورود شهر نوشتند «به شهر ولایت مدار گراش خوش آمدید» بنا براین نباید یک قدم از ولایت جلوتر باشیم نه یک قدم عقب تر باشیم . شانه به شانه ولایت
جناب آقای دکتر مهرابی یک سخن از مولا علی علیه السلام بیان فرمودند که عامل سقوط چهارچیزهست:
یکی نادیده گرفتن اصول هست . اصول چیه به نظر شما؟ از نظر ولایت و امام خامنه ای اصل برای امسال چی بوده؟ ما قائل به این هستیم که اسلام دین روز است و پیامبر(ص) و معصومین(ص) هم ادامه دهنده این حرکت هستند و ولی فقیه، ادامه و استمرار بخش این حرکت است.
مگر ما قائل به این نیستیم که ولی فقیه، امام علیِ زمان، امام حسینِ زمان ، امام باقرِ زمان است .خب دستور امام حسین امسال چی بود؟ کسی می دونه دستور امام حسین امسال چی بود؟ می خواهیم بگوییم اصول چیست؟ دستور امام حسین امروز، شعارامسال و سالهای قبل اقتصاد و سرمایه گذاری در تولید بود. دستور پیامبر(ص)هم همین است . ما چقدر در همین شهرستان دراین زمینه کار کردیم؟ صفر. در سطح کشور چقدر عمل کردیم؟ صفر پس ما دنبال چه اصولی هستیم؟ امام حسین اگر بود به ما چه دستوری می داد؟ ما باور داریم که امام خامنه ای، در جایگاه امام حسین است، امام علی است، پیامبر است ما به حرف ایشون چقدر عمل کردیم ؟
رسانه ها چقدر کمک کردن؟ چقدر به اصول امسال که سرمایه گذاری در تولید است، پرداختند ؟!
پس اصل هیچ چیز دیگری نیست . همان است که رهبری می فرمایند. ولی ما به همه کارها(که نمی خواهم نام ببرم) اینقدرمی پردازیم، اینقدر هزینه می کنیم و اینقدر حرف می زنیم و جلسه می گذاریم، که اصلا این اصل مهم را فراموش کرده ایم.
نکته بعد که آقای مهرابی اشاره کردند، مقدم شمردن انسان های کوچک است.
بخاطرهمون فضای فکری محدودی که در کل جامعه هست، ما چقدر باعث شدیم آدم هایی با فکر غنی گوشه نشین بشوند؟ چقدر آدم های کوچیکی بودند که خیلی اومدن بالا؟ اصلا ً نمی خوهم بگویم زیادند یا کمند. از نظرتوسعه نسبت به ظرفیت ها که نگاه کنیم می بینیم ما خیلی عقبیم پس معلومه که آدمای کوچک همه کاره بوده اند.
وقتی توسعه متناسب با ظرفیت های موجود نیست یعنی اینکه آدم های کوچیک خیلی بالا هستند این هم کار شما رسانه ای ها هست که به این موضوعات بپردازد.باید بگویید که این چه فرمانداری بوده که برای ما آوردید؟ نقد کنید هر کسی که برنامه ندارد.کسی که نه می تواند حرف درستی بزند، نه جرئت بیان خوبی دارد. نه جرئت نقد خوبی دارد. نه برنامه مناسبی دارد، پس این مدیر به درد چی می خورد ؟
نکته بعدی پس زدن نخبگان است. خب وقت کوچک ها می آیند بالا همین اتفاق می افتد. این می شود ثمره اش، می شود همین چیزی که حالا ما هستیم. پس ما هیچ کدام به این حرف ها و توصیه ها عمل نکردیم. به خاطر همین ما الان در بی برقی به سر می بریم که دنیا به ما می خندد. یعنی ما در یک عصری داریم زندگی می کنیم که برق نداریم. خب این ناشی از چیست؟ ناشی از این حاکمیت کوچک ها است که از اول بودند. از سی چهل سال گذشته برنامه ریزی نداشتند، اولویت بندی نداشتند. ما رسیدیم به این نقطه که ناشی از یک روز و دو روز نیست . خیلی از مشکلات و معضلاتی که داریم ناشی از همان ابتدا است. از چند دهه گذشته است.
سانه ها باید نقش آفرینی کنند . با جرئت و شهامت بگویید. نترسید از هیچی. فوقش به من اعتراض می کنند . ممکن است خواصی که بعضا منافعی هم دارند حرفی بزنند، اعتراضی بکنند. شما کار خودتان را بکنید.
نکته دیگری که باید عرض کنم این هست که ما یک پوسته خیلی قشنگی برای این شهر درست کرده ایم . پوسته و ظاهر خیلی قشنگی است. این را باید بگوییم تا به فکر فرو برویم. هرچند همه شما تک تک شما این را می دانید ولی شاید واضح و آشکار نکنید ولی من به خاطر اینکه هیچ چسبندگی به این میز و صندلی ندارم، صریح بیان می کنم زیر پوسته این شهرخیلی خراب است. ما درمدت کوتاهی که اومدیم رفتیم بررسی کردیم. زیر این پوست خیلی چیزها هست که شما حالا بیشتر از من می دونید. این وضعیت ناشی از چیست؟ ناشی از این است که ما به ظاهر پرداختیم و به اصول نپرداختیم ما در این شهرستان چقدر توانمندی های فکری ومادی داریم؟ همه چی داریم تاریخی ، فرهنگی داریم برای کدامشان ارزش قائل شدیم؟ کدام یک از اینها را جمع آوری کردیم گرد هم آوردیم که یک کار خوب توش در بیاد» من یک شب رفتم بالای کوه کلات. خب یک محلی که می توانسته منبع عظیمی از درآمد برای این شهر باشد ( من عذرخواهی می کنم. البته در جمع ما نیستند ) کسانی که شاید متفاوت با ما فکر می کنند گویی که آثار تاریخی روی کلات بوده مملو از علم و فرهنگ و معماری بوده، اومدن چکار کردند؟ قبر شهید را در آنجا قرار داده اند . در حالی که شهید در ذهن ما باید باشد، شهید باید چراغ راه ما باشد، شهید باید روشن کننده مسیر حرکت ما باشد بعضی فکرا می کنند که شهید باید بالاترین نقطه باشد در ارتفاع بودن ارزش نداره که ما چیزی ببریم ارتفاع آیا ارزش پیدا می کند بعضی چیزا ارزش ذاتی دارند. اصلا نیاز نیست آنها را در ارتفاع ببریم
ما باید کاری بکنیم که همزمان همه را داشته باشیم. همه چی در کنار هم داشته باشیم وقتی همه چی در کنار همدیگه داشته باشیم هر کدومشون تقویت کننده ی همدیگه می شوند اما اگه یه چیزی آوردیم که یه چیز دیگه بپوشونه نه تنها تقویت کننده اون نمی شه بلکه خودش هم دیگه حکم تقویت کننده ندارد
ان شالله که بتونیم توی این شهرستان مفید باشیم. نمی گویم گذشته ها خیلی کار کردن خیلی خوب بودن قطعا هر کسی به نسبت توانش به نسبت توانمندی فکریش کار کرده و ایرادی به هیچ کس ما نباید بگیریم همه خوب بودن همه خوب کار کردن و اگر ایراد بگیریم ما باز دچار حاشیه می شیم ما بیایم از این سال به بعد خوب کار کنیم ضمن اینکه نقد کردن معناش این نیست که فقط تلاش و کوشش دیگران را فقط نقد کنیم. بلکه همه ما باید نقد بشیم اگه نقد نشویم ، فکر می کنیم مطلقیم . من فکر می کنم دارم مسیر درست می روم
حالا باز من کمی حاشیه بروم! مسیرمون هم باید مشخص باشد. مسیر عقلانیت، مسیر قانون هر مسیری که قانون برای ما مشخص کرده در چارچوب های پذیرفته شده این کشور، در چارچوب اسلام، در چارچوب شرع ، در چارجوب قانون حرکت کنیم و خیلی نپردازیم به «عُرف ها» و اگه بگوییم این عرف است، قانون پس چی می شود؟ قانون مقدم بر عرف و هنجاراست. به عرف نپردازیم عُرف ها باید در خانه ها باشد بیاریم. در سطح اجتماع بگوییم آقا این عرف است. بله رعایت عرف در فامیل، در خانواده در زندگی شخصی درست است . در گذشته عرف این بوده که مثلا شبهای جمعه شبهای یکشنبه فلان زیارت خوانده بشود، خب بخون ، اشکالی نداره همه چیزها به جای خودش محترم و مهم هست منتها قانون باید نقطه پایان قضاوت ما باشد نه عرف.
دوستان اشاره هایی کردند که باید رسانه ها در جلسات حضور داشته باشند. من اعتقاد خیلی عمیقی به این موضوع دارم. چون اعتقاد دارم باید فضای شفاف باشد و در فضای شفافیت است که می شود آینده ای برای توسعه رقم زد. باید رسانه ها در همه ی جلسات ما باشند . من در جلسه قبل هم گفتم البته بحث رسانه ها نبود گفتیم در هر حوزه ای که ما می خواهیم بحث کنیم، یک صاحبنظری در همان زمینه در جلسه حضور داشته باشد
مثلا در مورد طلاق یا مسائل شهروندی، شهرداری و امثالهم حتما یک صاحب نظری از خود شهرستان حضور داشته باشد. بچه های شهرستان همه ماشاالله صاحب نظر، صاحب عقیده و باورهای محکمی هستند .
همچنین عرض می کنم از حالا به بعد حضور خبرنگاران و رسانه ها در همه جلسات ان شاالله ما خواهیم داشت . شما فقط افتخار بدهید تشریف بیارید.

